In memoriam Gijs Nelissen


Erelid Gijs Nelissen overleed op 15 maart 2017 te Rosmalen en op 21 maart hebben we van hem afscheid genomen in de Burchtzaal van Mariaoord te Rosmalen.

 

Locus iste a Deo factus est….
Deze plaats is door God gemaakt…..

Een motet van Anton Bruckner waarmee ons koor tijdens het Europäische PTT Sangerstreffen in 1989 in het Zwitserse Bern een uitmuntende jurywaardering oogstte en daarmee de eerste prijs won. Is het daarom dat Gijs dit lied met stip op nummer één heeft uitgekozen om het te laten uitvoeren tijdens zijn laatste samenzijn met het Gemengd Koor ’s-Hertogenbosch? Een lied waarvan Gijs intens kon genieten en dat hij vol trots als bariton, evenals héél veel andere muzikale werken volledig uit het hoofd meezong. Zijn enthousiaste uitstraling tijdens het zingen zal ik nooit vergeten.

Bijna tot het einde toe zelfstandig en het leven in eigen hand houden, dat is niet iedereen gegeven. Wat dat betreft was Gijs ongetwijfeld een bijzondere man. Ook was hij op en top een Gemengd koor man.

Één jaar na de oprichting van het PTT Gemengd koor werd Gijs lid en daarmee was hij het koorlid met de meeste dienstjaren, bijna 58 om precies te zijn. Een grote wens van Gijs was om zijn 60 jarig jubileum in 2019 nog te kunnen meemaken.

Gijs heeft in zijn koorloopbaan diverse functies bekleed. Na een korte periode als gewoon bestuurslid werd hij benoemd tot vicevoorzitter. Toen na enige jaren een nieuwe 1ste secretaris moest worden benoemd werd onmiddellijk aan Gijs gedacht. Hij sloeg het voorstel af omdat hij vond dat hij niet voldoende functioneerde. Na enig aandringen ging Gijs toch overstag en uit de archiefstukken heb ik kunnen vaststellen dat hij zijn taak op perfecte wijze vervulde.
Gedurende lang periode was Gijs daarnaast ook de afgevaardigde van het koor in de S.O.V.,  de Sport en Ontspanningsvereniging van de PTT. Zijn laatste jaren in het bestuur heeft hij de functie van penningmeester op nauwgezette wijze uitgevoerd.

Naast zijn intensieve aandacht voor al deze werkzaamheden was het zingen voor Gijs toch wel de belangrijkste reden om koorlid te zijn. Hij kon de wereld om zich heen verliezen bij het instuderen van nieuwe muziek en het vol vuur uitvoeren tijdens concerten. Gijs was niet groot, maar tijdens het zingen kon iedereen zien hoe hij genoot.

Gijs was een bijzondere man, ook op de manier waarop hij afscheid nam. In zijn laatste uren waarin ik nog een gesprek met hem mocht hebben was hij heel open over zijn naderende einde. Nog vol enthousiasme verhalen vertellen over “zijn” koor. Nog nagenieten over zijn benoeming tot erelid van het koor in november vorig jaar. Alsof hij nog een stuk van zijn enthousiasme op mij wilde overdragen, zo voelde het.

Afscheid nemen doet altijd pijn.
Hij had nog zoveel jaren bij ons koor willen zijn.
We zullen Gijs missen; zijn open gezicht, zijn vrolijke lach
Adieu beste Gijs, ik zeg dag……

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailfacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.