Herdenking bij het Welsh Division Memorial.


Voor de derde keer organiseerde het koor de herdenkingsceremonie bij het Welsh Division Memorial aan de Aartshertogenlaan,  beter gezegd aan het 53rd Welsh Divisionplein.
Medewerking werd verleend door de Veteranenvereniging “Ouwe Stomp” die de erewacht en de vlaggenwacht verzorgde, alsmede een delegatie veteranen van verschillende disciplines.
Shannon Zoulfi, leerlinge van het St. Janslyceum las haar zelfgeschreven tekst over vrijheid voor en een Engels gedicht van een soldaat uit de Eerste Wereldoorlog.
Jan de Wit van de gemeente ’s-Hertogenbosch stond stil bij de ruim 700 Bossche burgers die het leven lieten en bij de ruim 140 Bevrijders. De enige aanwezige bevrijder, Mr Owen Butcher las de Exhortation voor. Vervolgens  werden na een stilte van twee minuten bloemen en kransen gelegd.
De Welsh  sopraan Llio Evans vertolkte het lied My Little Welsh Home en zong samen met het koor het World War II Requiem en de Volksliederen ter afsluiting van de waardige herdenking.

 

foto’s: Huub van Elderen

Dragen wat  je wil, doen wat je wil doen en zijn wie je wil zijn.
Het klinkt nu  misschien wel vanzelfsprekend maar dat is het niet.

Nog geen eeuw geleden was er ook in Den Bosch geen vrijheid.
Langzaam maar zeker werd het juist vanzelfsprekend  om  hier niet jezelf te zijn.
De waarde van een individueel mensenleven  zakte naar een dieptepunt.

Echt leven was gevaarlijk, om echt te leven  was lef nodig.
Maar wanneer leeft een mens dan echt? Echt leven betekent meer dan enkel je hart laten kloppen. Men leeft pas echt wanneer men zijn hart kan laten spreken.

Tot en met 1944 gaven mensen afkomstig uit alle windstreken hun leven om ons te laten leven. Sommigen van hen deden dat met kogels anderen door een onderduikadres aan te bieden of tegen de regels in te schrijven wat zij wilden schrijven.  Allemaal lieten zij hun hart spreken.

Dat vrijheid hedendaags door velen als vanzelfsprekend wordt  beschouwd  hebben wij te danken aan deze helden.

Hier in Den Bosch anno 2017 hoef  ik niet bang te zijn om hier te spreken, ik kan zeggen wat ik wil en zijn wie ik ben.

Hoewel angst ons probeert te regeren leren wij nog steeds van het verleden.  Dankzij alle helden die hun angst  verdrongen en hun liefde voor de medemens toonden is vrijheid vanzelfsprekend geworden.  Onze verplichting nu is om dit zo te houden, want vrijheid hoort vanzelfsprekend te zijn.

Shannon Zoulfi.

 

Klik op de volgende link en u kunt kijken naar een reportage van VMG Internet TV.  https://youtu.be/CdqQAe3vJpg

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailfacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.