Nieuwjaarsreceptie 2018: een mooie traditie om elkaar in een ontspannen sfeer te ontmoeten.


Warme handdrukken vergezeld met de beste wensen voor het nieuwe jaar. Het bestuur van het Gemengd Koor ’s-Hertogenbosch verwelkomde traditioneel op dinsdagavond 2 januari bij binnenkomst het grote aantal koorleden met aanhang in de Helftheuvelse repetitiezaal. Voordat iedereen een plekje aan één van de vele feestelijk verlichte tafels had gevonden, was er eerst nog het blijmoedige schouwspel van kriskras door elkaar lopende,  handenschuddende en zoenende koorleden. Eenmaal een sfeervol zitje uitgekozen werden onder het genot van een kopje koffie en een smaakvol petitfourtje van Myriam (Tijdink & Tijdink) nog de laatste ervaringen van de Kerstdagen en van Oud & Nieuw uitgewisseld.

Voorzitter Inno van Riemsdijk verwelkomde alle aanwezigen met enige beschouwende woorden dat in het leven niet altijd alles mee kan zitten. “Maar…” eindigde hij: “…begin met een glimlach op je gezicht”. Daarna werd hij (zogenaamd) overvallen door zijn eigen bestuursleden die een muzikale ode aan de muziek en het zingen brachten. De tekst van “We zijn er zogezegd voor in de wieg gelegd” was van Mieke Laheij.

Weder het woord nemend merkte Inno op dat hij de Nieuwjaarstoespraak kort zou houden. De zaal was het daar helemaal mee eens. En zo passeerden de vele uitvoeringen van het afgelopen jaar de revue. Waarbij Inno specifieke dankbaarheid betuigde ten opzichte van het inspirerende artistieke trio van het koor: zangpedagoge Anne Hageman, pianist Rein Boeijen en dirigent Henk van der Sanden. Ook bij de ontvallen koorleden stond hij even stil. Ten slotte gaf Inno een vooruitblik op het koorjaar 2018. De uitvoeringen komend jaar, en vooral die in Zwitserland, bevatten vele interessante elementen.
De speldjesregen gold dit jaar voor Helma van Beurden en Huub van Osch (“zilver”-12½ jaar), Joke de Vaan, Mieke Vera en Jo Sleutjes (“goud” – 25 jaar) en ten slotte Hannie de Coster (40 jaar koorlid). Hierna mochten de jubilarissen gefeliciteerd worden. Tijdens dit pauzemoment werden de schalen met veelsoortige borrelhapjes (“finger-food” voor de culinaire kenners) op de tafels gezet. Oók die waren van Myriam.

Voor de koorleden was er de gelegenheid om tussendoor kennis te nemen van een kleine expositie. Namelijk van op tafels uitgestalde hobbyproducten van enige medekoorleden. Het mooie breiwerk van Hanneke Dankers, de schattig gehaakte beestjes van Isabel Michels, de interessante postzegelverzameling van Leo van de Dungen en de prachtige schilderijen van Gerry van der Loop-Bezemer, de vrouw van Rob van der Loop.

Inno en Henk Weijen trapten het traditionele moment van zang en declamatie af met een vertolking, met eigen Nederlandse tekst, van Leonard Cohen’s levensluchtige “Hallelujah”. Ria Loonen en Wout en Mieke Laheij zongen een stemmingsvol Pools kerstlied. Leo van den Dungen voltooide, met zijn prachtige diepe stem, in samenzang met de zaal, de zo gevoelige serenade van Schubert:“Ständchen”. Rita Pol verwoordde aan de hand van akelig concrete (maar daardoor juist komische en hilarische) waarnemingen, de verschillen tussen jong en oud onder het motto: “Als je ouder wordt moet je sterk in je schoenen staan”. Gezien de vele reacties uit de zaal herkende menigeen zich in haar observaties. Gert-Jan Loonen bracht op geheel eigen wijze zichzelf en zijn basstem in stelling bij Frank Sinatra’s “My Way”. De rustig gezellige bijeenkomst werd toch nog een beetje op z’n kop gezet door (wie anders dan!) Huub(ke) van Osch. Eerst speelde hij met Ria de Groot de realistische rol uit de musical “Annie get your gun” van twee elkaar uitdagende (vuurwapengevaarlijke) geliefden. De felheid bij: “No you can, yes I can” was op het lijf van beide acteurs geschreven. Dit tot groot vermaak van het meelevende publiek. Nog komischer was Huub met zijn al even enthousiaste medespeelsters Mechie van der Lee en Lianne Huijskes in de act: “De Alpenzusjes en hun broertje.” Een hilarische vertoning. Hun uitbundige performance zweepte ook de aanwezigen in de zaal tot grote hoogte. Staand klappend, zingend en meedeinend gingen ook zij geheel op in het Tiroolse muziekfeestje.

Na afloop dankte Inno nog speciaal al degenen die aan de basis hadden gestaan van deze gezellige bijeenkomst.

De Nieuwjaarsreceptie van het Gemengd Koor s-Hertogenbosch kan bogen op een lange traditie. Tradities staan (helaas) in veranderde tijden onder druk. Maar tradities herbergen iets heel kostbaars: zij binden mensen en geven hen het gevoel erbij te horen. Dat mag niet verloren gaan!

Tekst Willem Hol.
Foto’s: Huub van Elderen (1x), Rob Schröder

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.