24 april 2015
De Entree van het Bestuurscentrum van het Bossche stadhuis leek op vrijdag 24 april 2015, de dag van de lintjesregen, de ideale werkplek van de master of suspense Alfred Hitchcock. Leden van het Gemengd Koor ’s-Hertogenbosch die in deze benedenzaal binnendruppelden merkten niet dat samenzweerders blikken van verstandhouding wisselden en op fluistertoon spraken. Zelfs de voorzitter van het koor was in deze heimelijkheid niet gekend. De uitvoering draaide dit keer niet alleen om het koor, maar ook om hem. Een ongekende situatie in de koorgeschiedenis.
Maanden vóór deze dag van de landelijke lintjesregen had een select groepje uit het koorbestuur in het geheim een lintje voor Inno aangevraagd. Meteen rees de vraag hoe een voorzitter, die niet alleen alles zelf regelde maar ook alles zag en hoorde, te misleiden zou zijn. Bij Inno geen sinecure. Het hoofd Kabinetszaken van de gemeente Den Bosch Jan de Wit, organisator van het lintjesgebeuren, bedacht voor Inno een uitgekiende list. Jan nodigde het hele koor uit om te komen zingen en Inno zou dan tijdens de uitvoering verrast worden. Twee vliegen in één klap!
Jan de Wit was de geknipte acteur voor de dubbelrol. In het openbaar bereidde hij met Inno de kooruitvoering voor en achter de schermen hield hij heimelijk contact met twee van de samenzweerders. Zwijgen en opletten was vanaf dat moment het devies. Na de officiële bevestiging van het lintje, werd ook Inno’s vrouw Elly in het complot betrokken. Zij werd belast met de ingewikkelde rol om met tact, improvisatie en afleiding Inno zonder argwaan in het spoor van de ingewijden te krijgen en vooral te houden.
Voor de nietsvermoedende Inno naderde op die gedenkwaardige dag in april het moment suprême. De lintjes uitreiking door burgemeester Rombouts in de bovenliggende Nieuwe Raadszaal liepflink uit. Een zenuwachtig heen en weer geloop en getelefoneer tussen de ingewijden. De kinderen en kleinkinderen moesten angstvallig uit het gezichtsveld van de allesziende Inno gehouden worden. Hun schuilplaats: de trapruimte tussen de vergaderzaal boven en de Entree beneden. Pas nadat de burgemeester het woord tot het koor gericht had mochten zij tevoorschijn komen.
Eindelijk was de officiële gebeurtenis in de raadszaal afgelopen en stroomden de gedecoreerden met genodigden de feestelijke benedenzaal binnen waar het koor een speciaal voor deze gelegenheid gearrangeerd lied aanhief: “Mensen Proficiat” (op de wijze van: D’Immenso Giubilo). De tekst van dit lied was mede (Hitchcock zou jaloers zijn) door.….Inno bewerkt! Na dit lied leek burgemeester Rombouts een afscheidswoord tot de volgelopen zaal te gaan richten, maar dat was maar schijn. Hij had in de raadszaal aan alle aanwezigen namelijk al verklapt dat er in de benedenzaal nog iemand verrast zou worden met een lintje. “En….mondje dicht” had hij er aan toegevoegd.
Rombouts wendde zich plots tot het koor en begon doodleuk het spelletje “raad-eens-wie-nog-een-lintje-krijgt” te spelen.
Toen de spanning niet meer te houden was, verklapte hijzelf de plot door Inno bij zich te roepen. De zaal voelde perfect het moment aan en barstte los in een daverende ovatie. Waarbij de koorleden de andere aanwezigen qua volume ruim overstemden. Gelukwensen vlogen door de lucht.
Ook Elly werd door de burgemeester bij de hulde betrokken. Toen het lintje werd opgespeld hield Elly Inno stevig vast, hem stralend aankijkend. Verstild geluk. Hun dolenthousiaste kinderen en kleinkinderen draaiden daarentegen op dat moment als ware paparazzi’s al fotoschietend om hen heen. Op zo’n vader en opa kun je alleen maar supertrots zijn.
Een meer dan terechte onderscheiding voor voorzitter Inno. Want volgens de “Samenvatting verdiensten” heeft Inno zich niet alleen “gratis en voor niets” ingezet voor “zijn” koor maar ook voor andere verenigingen, instellingen en initiatieven.
Na afloop van alle activiteiten onthulde Jan de Wit ’s avonds al twitterend zijn dubbelrol. Op Facebook van het Gemengd Koor schreef hij: “Het grootste complot voor ons als gemeente (zolang ik er zit, tenminste)! Inno, proficiat en Gemengd Koor bedankt!”
Het lijkt een overtrokken statement. Maar de woorden “het grootste complot” zullen voor de ingewijden op de achtergrond als muziek in de oren geklonken hebben. Hun missie was geslaagd.
En Inno? Voor hem geldt eens te meer: “Ere wie ere toekomt”
Inno van harte proficiat (“Buon Compleanno”). Het lintje is dubbel en dwars verdiend. Het zij je gegund!
Willem Hol.
Foto’s Willem Hol.
