5 april 2014
Wim was een niet weg te denken bas met een diepe warme stem. Tijdens de repetities was hij altijd in voor een grapje, soms recht voor zijn raap als iets hem niet aanstond maar altijd eerlijk en oprecht. Een echte Fries in hart en nieren.
Wim kwam samen met Loes in januari 2003 na een zoektocht langs diverse koren bij ons koor luisteren. De sfeer in ons koor en het repertoire bevielen zo goed dat zij direct besloten om lid te worden. Met een onderbreking van enkele maanden zijn zij nu ruim 10 jaar trouw lid. Zelden werd een repetitie gemist en alle concerten werden bijgewoond. De verhuizing naar Nieuwegein was geen reden om het lidmaatschap te beëindigen. Het weer moest wel verschrikkelijk slecht zijn om een repetitie af te zeggen. Ook tijdens het ziekteproces van zijn dochter Jacqueline bezocht Wim de repetities zo vaak als maar mogelijk was. Het samenzijn en zingen met zijn vrienden in het koor was voor hem een ultieme ontspanning. Wim kon helemaal opgaan in de muziek. Zelfs toen Wim eind vorig jaar ziek werd bleef hij met enorme inspanning de repetities bezoeken totdat het echt niet meer ging.
Dat wij met ons koor zijn afscheidsviering in de Barbarakerk in Vreeswijk muzikaal mochten opluisteren beschouwen wij als een grote eer.
