4 juli 2014
Wát ’n réis…
‘Heb je misschien zin om méé te gaan…?’ vroeg Henk -’n beetje voorzichtig- toen ik in maart enthousiast reageerde op zijn verhaal over jullie plannen voor Wales. Zonder na te denken zei ik meteen ‘ja!’. Ik zag ’t helemaal zitten. Dat ik zó intèns zou gaan genieten, had ik toen niet kunnen vermoeden…
Wat zijn jullie een geweldig stel mensen om mee op te trekken! Zo’n grote groep en ik: de enige vreemde eend daartussen. Maar jullie kwamen naar me toe en ik heb me -helemaal op m’n gemak- meteen kunnen voegen in de ongecompliceerde manier waarop jullie met elkaar omgaan, op moeilijke momenten er zijn voor elkaar en plezier hebben met elkaar. Vier dagen wonen in bus 3 en geen moment van verveling: buurten over van alles en nog wat, en pijn in de kaken van ’t lachen. (En crypto’s, hè Margriet!) Geen tijd (en zin) om ’n letter in m’n boek te lezen. De sfeer in bus 1 en 2 zal ongetwijfeld ook zoiets geweest zijn…
En wat zijn jullie een geweldige groep als koor! Niet alleen ’n genot om naar te luisteren, maar ook om te zien hoe gedisciplineerd jullie gericht zijn op je dirigent. Ook: de twee mannenkoren (vrijdagavond) zongen natuurlijk fantastisch, maar daarmee ben je er nog niet. Jullie waren niet alleen muzikaal indrukwekkend, maar ook inhoudelijk. Jullie repertoire sloot naadloos aan bij ‘het onderwerp’. Het totaalplaatje stond als ’n villa. Én -dat móést ik doorgeven van ’n Welshman- knap dat jullie niet in je eigen taal, maar in de taal van het gastland zongen!
Het zal niemand verbazen dat ik diep geraakt was bij jullie uitvoering van mijn eigen teksten. Als je -thuis- begint met broeien, schrijven, vastlopen op nootjes, piekeren, herschrijven en wéér herschrijven… dan is het heel bijzonder als je daarna al dat ‘gezwoeg’ vertaald hoort in muziek. Ik hoorde jullie die teksten voor ’t eerst vol overgave zingen in Den Bosch: de oude veteranen zaten met tranen in de ogen. Nu klonken ze in Wales. Dezelfde impact. Dat voelt stiekem als… ’n 8 (zonder spieken!) voor ’n pittig proefwerk.
Henk: je hebt ’n fantastisch koor en pianist/organist, en je haalt, bevlogen en professioneel, het beste in ieder van hen naar boven. ‘Keep up the good work!’ en als je weer ’s ’n mooi muziekje tegenkomt dat ergens ‘in moet passen’… je weet me te vinden.
Margriet: wat heb ik heerlijk onbekommerd, veel plezier gehad met jou!
Bestuur en alle anderen die hebben bijgedragen aan dit knal-evenement (van het eerste ’telefoontje’ naar Wales t/m de laatste quizvraag in de bus): pauwenveren op jullie hoed!
Koor: dank voor jullie warme uitstraling! Het Gemengd Koor ‘s-Hertogenbosch, en deze 4 dagen, heb ik opgetekend onder het hoofdstuk: unieke pieken!
I Could Feel The Love… dat had ik al gezegd. Rest mij nog: I Have A Dream… jullie allemaal weer te zien en te horen in oktober. Dat is gelukkig slechts ’n kwestie van Only Time, dus: God Be With You Till We Meet Again…
Hartelijke groet,
Antoinette Bastiaans
