15 juli 2014
Onze koorreis naar Wales ligt al weer achter ons. Net twee weken terug en de vakantie is aangebroken. Vol van verhalen, herinneringen en zelfs met flarden muziek in het hoofd
duiken we de zomer in op weg naar nieuwe indrukken.
Mij is gevraagd een reisverslag te schrijven.
Dit zou natuurlijk kunnen gaan over wat wij van dag tot dag hebben meegemaakt.
Bijvoorbeeld de kalme heenreis met veel informatie en de gezellige pauze in Windsor.
Dat de kleine herdenking in Pontypridd juist heel groots was en menigeen een traantje wegpinkte.
Hoe ons optreden vrijdagavond in Llantrisant, vertraagd door de “toeristische route”
van bus 2, de spanning hoog opgelopen door de geordende opkomst en de krachtige zang van de twee mannenkoren, een groot succes werd en we allen blij verbaasd merkten dat we een diepe indruk hebben achtergelaten.
Zonder after-glow maar we verlangden ook echt naar ons bed om uitgerust te zijn voor de grote dag die zaterdag zou aanbreken.
Natuurlijk zou ik dan vertellen over The Armed Forces Day, een onvergetelijke dag met typisch Welsh weer. Bij aankomst stonden we als plastic buideltjes dichtgeknoopt met de gele Den Bosch thanks Wales sjaaltjes de troepen enthousiast te verwelkomen.
En wij niet alleen, wat een mensen massa.
Dat alle militairen jong & oud vol vertrouwen de regen trotseerden en het prachtig weer kwam op het moment suprême.
Dat oud-strijders als Vernon Jones ons herkende en zich welwillend liet fotograferen
net zoals alle andere trotse militairen.
We veel gelachen hebben met elkaar en ook om de aangeklede bok, de mascotte, een serieuze zaak! Dat we ons vereerd voelden om bij de Drumheadservice te mogen zingen. Er een heerlijke lunch werd geserveerd, we in dezelfde tent ons volgende optreden gaven en iemand uit het publiek op een stoel ging staan om ons uit de grond van zijn hart te bedanken.
Moe maar voldaan de bus weer in richting kerk voor een derde optreden.
Dat de priester ons uitnodigde om het dak eraf te zingen en het niet veel scheelde.
Onze GLORIA voor het eerst echt goed ging, Kraft inderdaad een hele mooie mis is (zoals Henk al vaak heeft gezegd) en burgemeester Rombouts dat ook vond.
Op de reis terug er een feestje was onder het kanaal met veel zang & polonaise, het diner in Nazareth uit de kunst was en Nederland won met voetballen, de kers op de taart.
Dat zou ik allemaal kunnen schrijven en toch zou niet alles benoemd zijn.
Het allerbelangrijkste zou er niet bij staan.
Wat krijg je tijdens een zo enerverende 4 daagse reis een mooi contact met elkaar.
Zoveel fijne gesprekken met bus-tafel-kamergenoten of met iemand zo maar ergens tussen door in het park, de kerk of het hotel.
Je leert elkaar veel beter kennen, begrijpen en aanvoelen.
Dat doet je niet alleen als mens goed maar ook als koor.
Met vriendelijke groet,
Myriam van Boxtel
