Een aangrijpend Bevrijdings- & Veteranenconcert om niet gauw te vergeten.
Donderdagavond 27 oktober gaven Gemengd Koor ’s-Hertogenbosch en drie gastzangers van “Loud Applause Rising Stars” uit Wales een Bevrijdings- & Veteranenconcert dat de toehoorders zich nog lang zullen herinneren.
Het eerbetoon aan de bevrijders en veteranen werd dit jaar een onvergetelijke gebeurtenis. Het gevarieerde aanbod van muziek waarmee tragiek, heimwee en verlangen werd vertolkt brachten het publiek in het volgepakte Jeroen Bosch Art Center telkenmale in vervoering.
Het was zo’n avond vol verrassingen. Alsof er magie in het spel was. Alle elementen vielen plots op hun plaats, waardoor de uitvoerende musici tot grote hoogte konden stijgen. Er was concentratie en belevenis. Ook bij de toehoorders.
Tussen het koor en dirigent Henk van der Sanden was er een zodanige chemie dat langere rusten in de muziek zich ontpopten tot spanningsmomenten. Met enthousiasme en harmonie zongen de sopranen, alten, tenoren en bassen (alle stemmen waren goed te horen) prachtige vertolkingen van o. a. Mansions Of The Lord (ovationeel applaus), Dal Tuo Stellato Soglio, Figlio Perduto en Memory. Rein Boeijen was zodanig in zijn element tijdens zijn solopartij in “Memory” uit de musical “Cats” dat hij spontaan een klaterend applaus van alle aanwezigen mocht ontvangen.
De solopartijen van de drie gastzangers, die afgewisseld werden met de optredens van het koor, vormden een gouden greep in de programmering. De zangprestaties van de nog maar 16 jarige “Rising Stars” Callum Rhys Williams en Tom Bytheway, die begeleid werden door pianist Andrew Pike, riepen bewondering en vertedering op. Maar het was vooral de prachtige stem van bariton Mark Llewelyn Evans (in de UK bekend als “The Baritone”), die met zijn ingehouden en vrije performances de harten van het publiek stal. Aangrijpend was zijn interpretatie van “Tell My Father” uit de musical “The Civil War”. Zijn vertolking van “On The Road To Mandalay” bracht het volgepakte Jeroen Bosch Art Center in verrukking, met een langdurige staande ovatie tot gevolg. De 24 prachtige zanguitvoeringen, eerlijk verdeeld over het koor en de solisten en de verscheidenheid aan klassieke, traditionele en musical muziek vielen zo in de smaak bij het talrijke publiek, dat het na afloop van de uitvoering regende van complimenten en felicitaties.
Dit jaarlijks terugkerende Bevrijdings- & Veteranenconcert kende ditmaal zo’n grote belangstelling dat het Jeroen Bosch Art Center tot de laatste plaats was bezet. Het was wederom een samenzijn waarbij niet alleen aandacht was voor herdenken, bezinning en heimwee maar ook van hoop en liefde en vooral vertrouwen in de toekomst.
Tekst en foto’s Willem Hol.
Strijden en lijden om anderen te bevrijden
Hun leven gegeven om Bosschenaren te laten overleven.
Ons het mooiste goed gegeven wat Nederland kent
Vrijheid voor toen en nu
Hoewel dit goed over de hele wereld bedreigt wordt
Zal het hier altijd blijven.
Geleerd van gebeurtenissen uit het verleden
Met de strijd nog diep in het achterhoofd
Met opgeheven hoofd
Nimmer angst of een schurk laten regeren
Maar met wijze liefde en moed overheersen
Gisteren ontdekt vandaag begrijpen
Al 72 jaar gedenken
Het verleden is overwonnen
De vlaggen zijn gehesen
ze blijven eeuwig wapperen in de wind
Omhoog gehouden door de herinneringen van dat ene kleine kind
Shannon Zoulfi
leerling Sint-Janslyceum
Toespraak bevrijding van ’s-Hertogenbosch
Afgelopen zomer heb ik voormalig concentratiekamp Neuengamme bezocht en tussen de talloze namen in het herdenkingsgebouw stond ook bekende naam: de broer van mijn Oma. En vandaag worden wij vergezelt door de soldaten die al die jaren geleden de Duitse onderdrukking van deze stad bevochten. En dat is wat wij hier vandaag herdenken. We herdenken de doden, de gesneuvelden.
De soldaten en burgers die tijdens de oorlog omkwamen mogen nooit vergeten worden en wij zouden met zijn allen moeten zorgen dat hun dood niet voor niets is geweest. Hun lichamen zijn tot stof vergaan en hun herinneringen dunner geworden over de generaties, maar hun daden, hun daden zullen altijd onthouden blijven, ze zullen doorgalmen als een waarschuwing aan het heden. Een waarschuwing om nooit meer de fouten van het verleden te herhalen.
Lukt dit ook? Is deze waarschuwing niet tot dovenmansoren gericht? Zijn alle oorlogen voorbij? Zijn alle wapens omgesmolten tot gereedschap? gereedschap om deze wereld tot iets moois te maken? We horen steeds meer over Syrië, Irak, Oekraïne, Jemen en Afghanistan. De vraag is of dit ons gelukt en zal dit ook zo blijven, het antwoord kunnen wij zelf bepalen.
Ik sta hier als vertegenwoordiger van de jeugd. Deze jeugd is laatste generatie die nog persoonlijk contact heeft gehad met de mensen die de oorlog hebben beleefd. Wij kunnen de toekomst vormen, wij kunnen hem inrichten naar de idealen die wij vandaag met elkaar vieren: Vrijheid, Veiligheid en geluk.
Om de toekomst te veranderen zullen we achterom moeten kijken, iets wat wij vandaag met zijn allen doen. We zullen dankbaar moeten zijn voor de dapperheid van de mannen die ons vandaag vergezellen. Dankbaar voor de kans die zij ons hebben gegeven om de wereld beter te maken. Een kans die we met beide handen moeten aangrijpen. Het is niets minder dan een verplichting aan onze voorouders om dit te doen.
Als we echt de wereld van nu willen verbeteren, zullen we eerst terug moeten kijken, naar de wereld van toen en de dapperen dankbaar moeten zijn voor hun moed. De pijn van diegene zien die omkwamen en hun garanderen dat zij de laatste waren. Wie vooruit wil kijken, zal eerst achterom moeten kijken, en dat geachte aanwezigen, dat is herdenken.
Ruben ten Thije
leerling Sint-Janslyceum
